جهت بهره برداری بهتر از منابع کشور، طرحهای تحقیقاتی بررسی بوم شناسی فردی گیاهان شاخص در دستور کار موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور قرار گرفته است. یکی از این گیاهان، گونه ماسه دوست Ammothamnus lehmannii بوده که بومی مناطق شرقی ایران وکشورهای پاکستان، افغانستان و آسیای میانه می باشد]1[. اخيرا از تركيبات شيميايي استخراج شده از اين گياه، در زمينه هاي صنعت داروسازي استفاده گرديده است. دو فلاونوئید آموتامنیدین(Ammothamnidin) و لهمانین (Lehmanin) از این گیاه استخراج شده ] 2 و [3که کاربرد آنها حداقل در درمان بیماریهای گوارشی گزارش شده است] [4. جهت اجرای تحقیق، مطالعات کتابخانه ای، آزمايشگاهي، ستادي و بازدید میدانی با ترانسکت طولی 3 کیلومتری و پلاتهای 3 در3 متری در فواصل 300 متری انجام شده است. این گیاه چند ساله و بوته ای به ارتفاع حداکثر 80 سانتیمتر است. طبق نتایج به دست آمده]1[، مناطق پراکنش آن شامل جاجرم، درگز، سرخس، تربت جام، تایباد، خواف، زیرکوه قاین و سبزوار می گردد. دوره رشد آن از نیمه اسفند با ظهور برگها شروع و تا پايان مرداد ماه با ريزش بذرها به پايان رسيده و دوره ركود سالانه آغاز مي گردد. اين گياه اكثرا در ماسه زارهاي كاملا تثبيت شده ( واحد اراضي X.1) و يا در ماسه زارهاي نيمه تثبيت شده (واحد اراضي X.3) و بر سطح دشتها و تپه ماهورهاي كم ارتفاع مستقر مي شود. بافت خاک شنی و شنی لومی می باشد. ارتفاع رویشگاه از 250 متر تا 1100 متر از سطح آبهاي آزاد است. دامنه بارندگی از 150 تا 250 میلیمتر و تبخیر و تعرق پتانسیل از 2000 تا 3600 میلیمتر در سال می باشد. میانگین سالیانه دما از 15 تا 18.5 درجه سانتیگراد و حداقل مطلق 5- و حداکثر مطلق 46 درجه سانتیگراد (در منطقه سرخس) بوده است. اقلیم آن نیمه خشک تا خشک بیابانی به روش دومارتن است. كلمات كليدي : گیاهان دارویی، Ammothamnus lehmannii، گیاهان بیابانی، خراسان