Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εμβαθύνει την κατανόησή μας για την παρακμή του Μινωϊκού πολιτισμού, χρησιμοποιώντας ένα υπάρχον πολυπρακτορικό μοντέλο προσομοίωσης (ABM) για να μελετήσει σε ποιο βαθμό η κατακλυσμική έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας επηρέασε την κοινωνική εξέλιξη του Μινωϊκού πολιτισμού. Λαμβάνοντας υπόψη τη γεωργία ως κύρια παραγωγική δραστηριότητα για την διατήρηση του ανθρώπινου πληθυσμού, αξιολογούμε τις επιπτώσεις της έκρηξης του ηφαιστείου πάνω σε διαφορετικά μοντέλα κοινωνικής οργάνωσης, εστιάζοντας στην ευρύτερη περιοχή των Μαλίων της Κρήτης. Τα παραδείγματα κοινωνικής οργάνωσης που εξετάστηκαν είναι εμπνευσμένα από ένα μοντέλο αυτο-οργάνωσης μιας κοινότητας πρακτόρων καθώς και ιδέες από την εξελικτική θεωρία παιγνίων. Οι επιλογές παραμέτρων του πολυπρακτορικού μοντέλου βασίζονται σε αρχαιολογικές θεωρίες και ευρήματα, αλλά δεν είναι μεροληπτικές προς οποιαδήποτε συγκεκριμένη παραδοχή. Αποτελέσματα από διαφορετικά σενάρια προσομοίωσης επιδεικνύουν μια εντυπωσιακή βιωσιμότητα των νοικοκυριών (πρακτόρων). Ωστόσο, μερικά σενάρια οδηγούν σε αισθητές αλλαγές στην κατανομή των οικισμών, σχετιζόμενες με μια παρατηρούμενη σημαντική αύξηση των ποσοστών μετανάστευσης αμέσως μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Επιπλέον, η έκρηξη φαίνεται ότι είχε ισχυρό αντίκτυπο στην κοινωνική οργάνωση, μετατρέποντας την αρχικά συνεργατική συμπεριφορά των πρακτόρων σε μη συνεργατική. Το γεγονός αυτό παρέχει στήριξη σε αρχαιολογικές θεωρίες που δηλώνουν ότι η έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας οδήγησε σε μία σταδιακή (και όχι άμεση) κατάρρευση του Μινωϊκού κοινωνικο-οικονομικού συστήματος, εν μέρει λόγω συγκρούσεων στο εσωτερικό των τοπικών κοινοτήτων.