مطالعهی حاضر به منظور سنجش تأثیر سطوح مختلف مکمل اسیدی فایر بر کارایی تغذیه و برخی از پارامترهای خونی و ایمنی ماهی اسکار تایگر ( Astronotus ocellatus ) اجرا شد. تعداد 96 قطعه بچه ماهی اسکار با میانگین وزنی 33/1± 08/7 گرم در چهار تیمار شامل سطوح 0، 2، 4 و 8 گرم در کیلوگرم مکمل اسیدی فایر بایوترونیک (شرکتBiomin ® - اتریش) در جیره به مدت 8 هفته تغذیه شدند. در پايان دورهی تغذيه، زیستسنجی و نمونهبرداری از خون جهت اندازهگيری فاکتورهای خونی و ایمنی انجام گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین وزن نهایی، درصد افزایش وزن بدن، میانگین رشد روزانه، شاخص رشد ویژه، ضریب چاقی و کمترین ضریب تبدیل غذایی در تیمار 8 گرم در کیلوگرم اسیدی فایر مشاهده شد که اختلاف معنیداری با سایر تیمارها نداشت (05/0P>). ماهيان تغذيه شده از سطح 4 گرم در کیلوگرم مکمل افزایشی را در شاخصهای تعداد گلبولهای قرمز، هماتوکریت و هموگلوبین نسبت به سایر گروهها نشان دادند. در شاخصهای MCH، MCV و MCHC اختلاف معنیداری بین تیمارها وجود نداشت (05/0P>). بالاترین تعداد گلبولهای سفید در تیمار 8 گرم در کیلوگرم مکمل اسیدی فایر ثبت گردید. تیمار 4 گرم در کیلوگرم مکمل اسیدی فایر دارای تعداد لنفوسیت بیشتری نسبت به سایر تیمارها بود. تیمارهای 2 و 8 گرم در کیلوگرم مکمل اسیدی فایر به ترتیب بیشترین مقدار لیزوزیم و IgM را نسبت به سایر تیمارها دارا بودند. براساس نتايج مذکور میتوان اظهار نمود که مکمل اسیدی فایر در سطح 8 گرم در کیلوگرم در تقویت کارايی تغذيه و نيز بهبود برخی از شاخصهای خونی و ایمنی بچه ماهيان اسکار تأثیر جزئی داشته است.
در این مطالعه اثر تجویز خوراکی دو محرک ایمنی ارگوسان و لوامیزول با سه عصاره گیاهی سرخارگل، آویشن و کندر بر رشد، افزایش مقاومت در برابر عفونت باکتریایی و فاکتورهای خونی در ماهی اسکار مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور 270 قطعه ماهی اسکار با وزن متوسط 54/0±7/6 گرم به 6 گروه در سه تکرار (18 تیمار) شامل ارگوسان، لوامیزول، عصاره سرخارگل، عصاره آویشن، عصاره کندر و گروه کنترل به صورت تصادفی تقسیم گردیدند. مواد مورد بررسی با نسبت 5/0% به صورت همگن با خوراک ماهی مخلوط و ماهی ها به مدت 6 هفته با خوراک تهیه شده تغذیه گردیدند. متوسط وزن اولیه، میزان خوراک مصرفی و تعداد تلفات طول دوره در تیمارها ثبت گردید. بعد از پایان دوره ضمن اندازه گیری وزن نهایی، از 5 ماهی در هر تیمار خون گیری به عمل آمد. برای انجام عملیات مواجهه، باکتری زنده آئروموناس هیدروفیلا به میزان دو برابر LD 50 به صورت تزریق داخل صفاقی به ماهیان باقیمانده هر تیمار تجویز گردید و تعداد تلفات در طول یک هفته ثبت شد. نتایج نشان داد که درصد تلفات طول دوره در تیمارها تقریبا مشابه بوده و تفاوت معنی داری بین تلفات تیمارها مشاهده نشد (p>0/05). ارگوسان، عصاره سرخارگل و لوامیزول به ترتیب بیشترین تاثیر را در تحریک رشد ماهی اسکار داشته اند (p 0/05). تلفات بعد از چالش نیز در این تیمارها کمتر بوده و تفاوت معنی داری نسبت به بقیه تیمارها داشت (p 0/05). به طور کلی می توان نتیجه گرفت که ارگوسان، عصاره سرخارگل و لوامیزول باعث تحریک رشد و افزایش مقاومت ماهی اسکار در برابر عفونت باکتریایی شده است ولی عصاره های آویشن و کندر تاثیری در موارد فوق نداشت، لذا عصاره سرخارگل به عنوان یک محرک رشد در ماهی اسکار قابل استفاده است.