در اغلب شبیهسازیها دقت در اثر بروز نویز کاهش مییابد. نویز عمدتا ناشی از مشاهده و اندازهگیری یا خطای مدلسازی است. یکی از روشهای کاهش خطای مدل، استفاده از فیلتر کالمن است. امروزه روشهای توسعه یافته فیلتر کالمن در بسیاری از سیستمها با فضای حالت خطی و غیرخطی و با تابع توزیع دلخواه نویز بکار میرود. در این مقاله با استفاده از فیلتر کالمن در فضای حالت خطی، نتایج مدل ماسکینگام و ARMA بکار رفته در بازه 2/63 کیلومتری از رودخانه دز حد واسط ایستگاههای بامدژ و حرمله اصلاح میشود. برای این منظور در بازه مذکور ضمن ایجاد مدل ماسکینگام و ARMA ، نتایج حاصل از فیلتر مدلهای فوق با روشهای کاملا وفقی مقایسه شده است. همچنین در این مقاله نحوه تغییرات خطای مدل به تناسب خطای موجود در اطلاعات به نحوه مناسبی تشریح شده است.