Skip to search formSkip to main content
You are currently offline. Some features of the site may not work correctly.

bacterium IBRC-M SB1

 
National Institutes of Health

Papers overview

Semantic Scholar uses AI to extract papers important to this topic.
2018
2018
Data on the effects of synbiotic supplementation on glycemic control, lipid profiles, and atherogenic index of plasma (AIP) of… Expand
  • figure 1
  • table 1
  • table 2
  • table 3
Is this relevant?
2018
2018
To the best of our knowledge, this study is the first evaluating the effects of probiotic honey intake on glycemic control, lipid… Expand
  • figure 1
  • table 1
  • table 2
Is this relevant?
2018
2018
The aim of this study was to investigate the effect of synbiotic and probiotic supplementation on serum vascular dysfunction and… Expand
  • figure 1
  • table 1
  • table 2
  • table 3
Is this relevant?
2018
2018
زمینه و هدف: مطالعه حاضر باهدف تعیین اثرات مکمل¬یاری سین¬بیوتیک و پروبیوتیک بر وضعیت شاخص‌های سرمی التهاب سیستمیک، عروقی، اندوتوکسین، آنتی‌بادی پروتئین شوک حرارتی 70 (anti-HSP70) و سیتوکراتین 18(CK18) بیماران همودیالیزی انجام شد. روش کار: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور، 75 بیمار همودیالیزی به‌صورت تصادفی در یکی از سه گروه مکمل یاری سین¬بیوتیک، پروبیوتیک و دارونما قرار گرفتند. گروه سین¬بیوتیک 15 گرم پره بیوتیک و 5 گرم پروبیوتیک حاوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، بیفیدوباکتریوم بیفیدوم، بیفیدوباکتریوم لاکتیس و بیفیدوباکتریوم لانگوم (107× 7/2( و گروه پروبیوتیک نیز 5 گرم پروبیوتیک مشابه گروه اول و 15 گرم پودر مالتودکسترین را در ساشه و گروه دارونما 20 گرم مالتودکسترین را به مدت 12 هفته دریافت کردند. در ابتدا و انتهای مطالعه، غلظت سرمی مولکول چسبنده بین سلولی-1 (ICAM-1)، مولکول چسبنده عروقی-1 ((VCAM-1، سیتوکراتین 18(CK18)، پروتئین واکنشی C (hs-CRP )، اینترلوکین (IL-6)، اندوتوکسین و anti-HSP70 اندازه‌گیری شد. هم‌چنین نمونه‌های مدفوع جهت شمارش باکتری های مدفوع جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در گروه¬ سین¬بیوتیک نسبت به ابتدای مطالعه در سطوح سرمی ICAM-1، VCAM-1، hs-CRP، anti-HSP70 و اندوتوکسین کاهش مشاهده شد (05/0p<). در پایان مطالعه، در بین گروه‌ها و در مقایسه با ابتدای مطالعه تغییر قابل-توجهی در غلظت سرمی IL-6،VCAM-1، CK18 مشاهده نشد. بین گروه سین¬بیوتیک با پروبیوتیک و هم‌چنین سین¬بیوتیک با دارونما، تغییرات hs-CRP تفاوت معنی¬داری را نشان داد. هم‌چنین میانگین تغییرات ICAM-1، VCAM-1، hs-CRP، anti-HSP70 و اندوتوکسین در گروه سین¬بیوتیک در مقایسه با دارونما تفاوت آماری معنی‌داری داشت (05/0p<). در انتهای مطالعه در گروه پروبیوتیک، ICAM-1،anti-HSP70 به‌طور معنی¬داری در مقایسه با گروه دارونما کمتر بود (05/0p<). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه شواهدی از اثر قوی‌تر مکمل یاری سین¬بیوتیک به نسبت پروبیوتیک، در بهبود شاخص‌های التهاب سیستمیک، ICAM-1، اندوتوکسین و anti-HSP70 بیماران همودیالیزی را نشان می‌دهد. Objective: The aim of this study was to investigate the effect of synbiotic and probiotic supplementation on serum systemic and vascular inflammation, endotoxin, anti-HSP70 and Ck18 in hemodialysis (HD) patients. Method: In this randomized, double-blind, placebo-controlled trial, 75 HD patients were randomly assigned to either the synbiotic or probiotic or placebo group. The patients in the synbiotic group received 15 grams of prebiotics and 5 grams probiotic powder containing Lactobacillus acidophilus strain T16 (IBRC-M10785), Bifidobacterium bifidum strain BIA-6, Bifidobacterium lactis strain BIA-6, Bifidobacterium longum strain LAF-5 (2.7×107 CFU/gr each) in sachets (n=25), whereas the probiotic group received 5 grams probiotics same to the first group with 15 grams of maltodextrin powder in sachets (n=25) and the placebo group received 20 grams of maltodextrin powder in sachets (n=25) for 12 weeks. At baseline and the end of the study, serum concentrations of soluble intercellular adhesion molecule type 1 (sICAM-1), soluble vascular cell adhesion molecule type 1 (sVCAM-1), cytokeratin 18 (CK-18) as the necrosis marker, Serum high sensitive C-reactive protein, interleukin-6, endotoxin and anti-Heat shock protein 70 antibodies (anti-HSP70) levels were measured. Feces also were collected for microbiota colony counting. Results: Serum ICAM-1, hs-CRP, endotoxin, VCAM-1 and anti-HSP70 level reduced significantly in the synbiotic group after the intervention period (P = 0.02, P<0.001, P=0.013, P=0.01 and P=0.009 respectively) and this reduction was significantly different in the synbiotic group in comparison to the placebo group (P= 0.026, P<0.001, P=0.028, P=0.033 and P=0.002). Mean serum level of hs-CRP, anti-HSP70, ICAM-1 and endotoxin reduced significantly between the groups (P=0.007, P=0.037, P=0.011 and P= 0.036, respectively) Serum levels of VCAM-1, IL-6 and CK-18 were not significantly different between the groups. In the synbiotic group, mean changes of hs-CRP was significantly lower in comparison to the probiotic (P=0.011) group. Serum anti-HSP70 mean changes also was different in the probiotic in comparison to the placebo group (P=0.013). Conclusion: Administration of synbiotic was effectively more than probiotic, in the improvement of inflammatory markers, ICAM-1, endotoxin, and anti-HSP70 serum level. Keywords: Synbiotic; Probiotic; Hemodialysis; anti-HSP70; Infalmmation; ICAM-1 
Is this relevant?
2017
2017
Synbiotics are known to exert multiple beneficial effects, including anti-inflammatory and antioxidant actions. The aim of this… Expand
  • figure 1
  • table 1
  • table 2
  • table 4
Is this relevant?
2017
2017
AbstractSynbiotics are known to exert multiple beneficial effects, including anti-inflammatory and antioxidative actions. This… Expand
  • figure 1
  • table 1
  • table 2
  • table 3
  • table 4
Is this relevant?
2017
2017
Agrobacterium tumefaciens is a very destructive plant pathogen. Selection of effective biological agents against this pathogen… Expand
  • table 1
  • figure 1
  • figure 2
  • figure 3
Is this relevant?
2016
2016
مقدمه: مخمر ساکارومایسس سروزیه از جمله مهم‌ترین میکروارگانیسم‌ها برای تولید اتانول است که به‌دلیل کارایی بالای این موجود در جذب و تخمیر قندهای هگزوز است. این گونه مخمر دارای 20 ژن کدکننده پروتئین‌های انتقال‌دهنده هگزوز است. از میان این خانواده ژنی، هفت ژن HXT1-HXT7 نقش مهمی در فرایند تولید الکل دارند. پژوهشگران ثابت کردند که با افزایش میزان بیان این ژن‌ها سرعت تخمیر الکلی افزایش و در نتیجه آن میزان تولید اتانول افزایش می‌یابد.‏‏ مواد و روش ‏‏ها: جداسازی ژن HXT6 با پرایمرهای اختصاصی ژن از طریق PCR از ساکارومیسس سرویزیه سویه بومی IBRC-M30069 انجام شد. با انجام لیگاسیون قطعه تکثیریافته به پلاسمید pGEM-T کلون و به باکتری اشرشیا کلای ترانسفرم شد و تحلیل توالی انجام شد. نتایج: توالی نوکلئوتیدی چارچوب بازخوانی این ژن به‌طول 1713 جفت باز است و یک پروتئین با 570 اسیدآمینه را رمز می‌کند. براساس تجزیه و تحلیل‌های نرم‌افزارهای بیوانفورماتیکی، وزن مولکولی تخمین‌زد‌ه‌شده و نقطه ایزوالکتریک پیش‌بینی‌شده پروتئین به‌ترتیب 68/62 کیلودالتون و 89/7 بود.‏ بحث و نتیجه‏ گیری: توالی پروتئینی به‌دست‌آمده شباهت زیادی با Hxt6p VL31(EGA76254.1) سویه دیگر ساکارومیسس سرویزیه موجود در NCBI دارد و از بین ژن‌های انتقال‌دهنده هگزوز، بیشترین شباهت و ارتباط را با HXT7 دارد و به نظر می‌رسد این‌ها از یک ژن اجدادی در اثر موتاسیون در طی زمان با تغییر کارکرد دومین‌شان حاصل شده‌اند. 
Is this relevant?