مقدمه: اکینوکوکوس گرانولوزوس کرمی است نواری از دسته سستودها که در روده سگ و سگ سانان اهلی و وحشی زندگی می کند. مرحله لاروی این سستود (متاسستود) که در بدن میزبان های واسط پستاندار تشکیل میشود کیست هیداتید گفته می شود. انسان میزبان تصادفی انگل اکینوکوکوس گرانولوزوس می باشد. با توجه احتمال عود بیماری پس از عمل جراحی و خطرات ناشی از آن، به نظر میرسد روند پیگیری بیماری با استفاده از روشهای سرولوژیکی پس از جراحی امری مهم و ضروری است تا بتوان از تشکیل کیست های ثانویه مطلع شد. با توجه به وجود گزارشات متفاوت در مورد حساسیت و ویژگی آنتی ژنهای مختلف کیست و همچنین تفاوت نتایج آنتی ژن های یکسان در مناطق مختلف لذا مطالعه حاضر به منظور ارزیابی حساسیت واختصاصیت آنتی ژن های پروتواسکولکس در تشخیص بیماران مبتلا به کیست هیداتید قبل و بعد از عمل جراحی طراحی شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه سرم69 بیمار مبتلا به کیست هیداتید قبل از عمل جراحی و 41 سرم بیمار مبتلا به کیست هیداتید بعد از عمل جراحی از بیماران جمع آوری شد. برای تهیه آنتی ژن پروتواسکولکس، کیست های هیداتید گوسفندی تازه از کشتارگاه اهواز جمع آوری و با استفاده از سانتریفوژ با دور 5000 بمدت 30 دقیقه سانتریفوژ شدند.پروتواسکولکس ها جدا شده و سه مرتبه با بافر PBS شسته شدند. به منظور تخریب دیواره پروتواسکولکس ها، سه مرتبه عمل فریز و ذوب انجام، سپس با استفاده از دستگاه سونیکاتور سونیکیت شدند. در مرحله بعد پس از سانتریفوژ با دور 10000 به مدت 30 دقیقه و دمای 4 درجه سانتیگراد مایع رویی را که حاوی آنتی ژن بوده جمع آوری و تا زمان آزمایشات بعدی در 20- درجه سانتیگراد فریز گردید. در مرحله بعد با استفاده ازآنتی ژن تهیه شده SDS-PAGE و وسترن بلات انجام گردید و نتایج مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: بر اساس نتایج بدست آمده از این مطالعه، میزان حساسیت آنتی ژن KDa38 کیست هیداتید، در بیماران مبتلا به هیداتیدوزیس قبل از عمل جراحی 67 درصد و دربیماران بررسی شده بعد از عمل جراحی 83 درصد تعیین گردید. اختصاصیت آنتی ژن KDa38 در تشخیص بیماران هیداتیدی 100 درصد تعیین گردید و مشاهده گردید که تمامی بیماران مبتلا به کیست کبدی با یکی از آنتی ژن های پروتواسکولکس واکنش نشان داده اند. همچنین 6/66 درصد بیماران مبتلا به کیست ریوی با یکی از آنتی ژن های پروتواسکولکس واکنش نشان داده اند. همچنین حساسیت IgG1 در تشخیص کیست هیداتید 69 درصد و حساسیت IgG4 در تشخیص کیست هیداتید 43 درصد تعیین گردید. نتیجه گیری: نتایج حاصل نشان داد که میتوان از آنتی ژن پروتواسکولکس جهت تشخیص کیست هیداتید استفاده نمود اما این انتی ژن جهت پیگیری بیماران پس از عمل جراحی مناسب بنظر نمی رسد. بیماران مبتلا به آلودگی ریوی دارای واکنش آنتی بادی کمتری نسبت به مبتلایان کبدی می باشند. ساب کلاس های IgG بویژه IgG4 جهت پیگیری بیماران پس از عمل مناسب تر میباش
Introduction The diagnosis of patients with cystic echinococcosis (CE) by means of serology has a limited support in clinical practice due to cross-reactivity with other helminthes leading to overestimation of the parasite’s true prevalence. The lack of a standardised method for antigen preparation affects the sensitivity and specificity of the tests. As one of the problems that can be encountered after treating CE patients is the risk of postsurgical relapses or treatment failure, a long-term clinical and serological follow-up is required to evaluate the success and failure of therapy. Therefore, the aim of the present study was to identify the best diagnostic. Materials and Methods we used extract protoscolex(psc) antigen from fresh sheep hydatid cyst collect from slaughtered in ahwaz. Overall we tested 180 serum samples comprising: 41 sera from post surgically confirmed CE from 6 mounth to 20 years post surgery, 69 sera from patients with symptomatic CE and 50 sera from nonCE patients 20 heterologous sera were evaluated with weastern blot method. Results The results clearly indicate that the hydatid specific antibodies of IgG, IgG1 and IgG4 are the most important antibodies for the serological diagnosis of CE during the active stage of the disease. None of the serum samples from healthy controls gave a non-specific reaction with IgG, IgG1 or IgG4. Protoscolex(PSC) of Echinococcus granulosus, after electerophoresis by SDS-PAGE, showed 10 anti genic bands of 8-150 KDa that reacted with serum samples.The sensitive of the 38KDa PSC Antigen was 67 % pre surgery and 83 % post surgery and 100% specifity.All hepatic CE and 66.6 % of pulmonary CE sera was reacted with PSC Antigen. The IgG1 sensitive for CE detection 69% and 43% for IgG4. Discussion Diagnosis and follow-up of CE patients are mainly based on imaging techniques. These can be used for the identification of cystic stages, leading to a stage-specific approach in CE clinical management. Serological tools supporting imaging techniques would be desirable. However the available tests are based on antibodies against crude antigens and thus marred by poor Sp and Se, with low or no usefulness for the follow-up of patients during the treatment. Conclusion Serology in CE will hopefully pave the way to improve the diagnosis and follow-up of CE patients, providing evidence-based data on the usefulness of clinical management.