کاربرد سامانههای خاکورزی حفاظتی و گیاهان پوششی از روشهای اصلی مدیریت بومشناختی در تولید محصولات کشاورزی هستند که منجر به بهبود کارآیی مصرف منابع توسط گیاهان میشود. بهمنظور ارزیابی روشهای خاکورزی و گیاه پوششی بر کارآیی جذب و مصرف نور سیبزمینی آزمایشی بهصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1392 انجام شد. کرتهای اصلی شامل خاکورزی در سه سطح (خاکورزی متداول، خاکورزی حداقل و بدون خاکورزی) و کرتهای فرعی شامل گیاه پوششی در سه سطح (بدون گیاه پوششی، گیاه پوششی جو و ماشک) بود. نتایج آزمایش نشان داد که شاخص سطح برگ، تجمع ماده خشک کل، میزان جذب نور و کارآیی مصرف نور سیبزمینی در خاکورزی متداول و گیاه پوششی ماشک افزایش یافت. بیشترین شاخص سطح برگ سیبزمینی در خاکورزی متداول و گیاه پوششی ماشک (6/4) و کمترین آن در بدون خاکورزی و عدم گیاه پوششی (3/2) بهدست آمد. با افزایش شاخص سطح برگ در خاکورزی متداول و گیاه پوششی ماشک، روند جذب نور حدود 85 درصد افزایش یافت. همچنین نتایج حاکی از اثر مثبت گیاه پوششی ماشک بر رشد سیبزمینی بود. بهطوریکه بیشترین و کمترین تجمع ماده خشک بهترتیب در خاکورزی متداول و گیاه پوششی ماشک (1985/6 گرم در مترمربع) و عدم خاکورزی و کاشت گیاه پوششی (4/1236 گرم در مترمربع) بهدست آمد. بیشترین و کمترین میانگین کارآیی مصرف نور سیبزمینی در تیمار خاکورزی متداول و گیاه ماشک و تیمار عدم خاکورزی و گیاه پوششی بهترتیب معادل 3/12 و 2/09 گرم بر مگاژول تشعشع فعال فتوسنتزی بود.