خلاصه:
سابقه و هـدف: انتروکوکوسها نقش مهمی در ايجاد عفونتهای ثانويه دندان دارند. راهکارهای درمانی که در آنها از ترکيبات ضد اين ميکروب استفاده شده است با کارايی بالايی ميتوانند کانال ريشه را پاکسازی کنند. اين مطالعه به مقايسه تاثير غلظتهای مختلف لدرميکس با داروی با فورمولاسيون جديد، بر عليه اينترکوکوس فکاليس پرداخته است.
مواد و روشها: در اين مطالعه تجربی آزمايشگاهی ابتدا پودر باکتری انتروکوکوس به محيط کشت مغذی BHI(Brain Heart Infusion) وارد و به مدت 24 ساعت در 37 درجه سانتی گراد گرماگذاری شد. از سوسپانسيون ميکروبی مقداری نمونه در سطح محيط کشت آگار خونی کشت ويک عدد کلنيانتروکوکوس هم در محيط آبگوشت TSB در 37 درجه سانتيگراد گرماگذاری شد. 100 ميکروليتر از سوسپانسيون باکتری بر روی محيط جامد مولر هينتون کشت داده، و تعداد 30 عدد از ديسک های بلانک در غلظتهای مختلف روی پليت های کشت قرار داده شد و در انکوباتور 37 درجه سانتيگراد به مدت 24 ساعت گرماگذاری گرديد. آخرين لوله آزمايشی که رشد در آن مشاهده نشود به عنوان MIC و اگر هر يک از غلظت های MIC بر روی محيط آگاردار رشدی نداشتند به عنوان MBC معرفی شدند. برای مقايسه اثربخشی داروها روی انتروکوکوس فکاليس از آزمون آماری آناليز واريانس يکطرفه استفاده شد.
يافتهها: قطر هاله رشد مربوط به لدرميکس و داروی جديد برای غلظت 1 به ترتيب برابر 2/0±56/2 و 4/0±53/1 و برای غلظت 5/0 از لدرميکس دارای ميانگين 3/0±2 سانتی متر بود که از نظر آماری تفاوت معنيداری را نشان دادند(05/0>P).در ارزيابی MIC، لوله دارای غلظت 5/0 به عنوان MIC لدرميکس و لوله دارای غلظت 1 به عنوان MIC داروی جديد معرفی شدند.
نتيجه گيری: هر دو ترکيب دارای اثر مهارکنندگی بر روی انتروکوکوس بودند اما لدرميکس در غلظتهای بالاتر اثر مهارکنندگی بيشتری داشت.