امروزه از دوکفهایها بهوفور در مطالعات در زمینة پایش آلودگی فلزات سنگین در محیطهای آبی استفاده میشود. هدف از این مطالعه، بررسی تجمع زیستی فلزات سنگین روی (Zn) و کروم (Cr) در اندامهای مختلف دوکفهای Anodonta cygneaبود. بدین منظور، 42 نمونة برداشتشدة این دوکفهای از منطقة سمسکندة ساری در محیط آزمایشگاه با غلظت µg l-1125 فلزات به صورت جداگانه در یک دورة 27 روزه مواجهه داده شدند. سطوح مبنا، میزان تجمع و مقادیر ∆C/C0 هر دو فلز در اندامهای جبه، آبشش، هپاتوپانکراس و پا در طول دورة مطالعه اندازهگیری شد. سطوح پایة فلز روی به صورت معناداری بالاتر از سطوح پایة کروم بود (01/0 > P). تفاوتی در مقادیر پایة روی در اندامهای مختلف مشاهده نشد، اما سطوح پایة کروم در اندامها متفاوت بود (آبشش > هپاتوپانکراس ≈ پا > جبه). بیشترین میزان تجمع هر دو فلز در طول دورة مواجهه مربوط به اندامهای آبشش و هپاتوپانکراس و کمترین مقدار تجمع نیز متعلق به جبه بود. نسبتهای ∆C/C0 محاسبهشده در همۀ اندامها برای فلز کروم به صورت معناداری (01/0 > p) بیشتر از روی بود و ترتیب مقادیر آن برای دو فلز عبارت بود از: Zn: هپاتوپانکراس > پا > جبه > آبشش؛ Cr : جبه > هپاتوپانکراس ≈ پا > آبشش. با توجه به نتایج این مطالعه، دوکفهای A.cygneaبهمنزلة یک شاخص زیستی آلودگی فلزات روی و کروم در محیطهای آب شیرین پیشنهاد میشود.