آلومينيوم يك مهارگر كانال هاي كلسيم حساس به ولتاژ است كه مي تواند از منابع مختلف وارد بدن شود. اين عنصر مخل اعمال بيولوژيكي يون كلسيم است و روندهاي بيولوژيك وابسته به اين يون را تغيير مي دهد. چون ترشح GnRH و روند اسپرماتوژنز وابسته به يون كلسيم است، اين بررسي براي تعيين اثر آلومينيوم بر تعداد اسپرم، وزن مجاري دفران و اپيديديم در موش صحرايي نر انجام شد. پژوهش بر روي 49 سر موش هاي صحرايي نر انجام شد كه پس از كانول گذاري دو طرفه در هسته كماني به چهار گروه تقسيم شدند. گروه شاهد و سه گروه آزمايش كه گروه اول روزانه 100 نانوليتر مايع مغزي-نخاعي مصنوعي (ACSF) حاوي 0.15 پيكومول آلومينيوم (به صورت كلرور آلومينيم) را در هر سمت هسته كماني خود به مدت 20 روز دريافت نمودند. دو گروه ديگر حيوانات100 نانوليتر ACSF را با pH 7.2 و 3.4 در هسته كماني خود دريافت نمودند. گروه شاهد بعد از كانول گذاري هيچ ماده اي دريافت نكرد. پس از اين مدت حيوانات با تيوپنتال سديم (نسدونال) بيهوش شدند و مجاري دفران و اپيديديم از بدن آنها خارج و وزن گرديد. اين دو ارگان در سرم فيزيولوژي قرار گرفتند و پس از خرد كردن و رقيق سازي مناسب، شمارش اسپرم با لام هموسيتومتر انجام شد و تعداد اسپرم در گرم بافت اين مجاري محاسبه گرديد. نتايج حاصل از اين بررسي نشان داد كه تعداد اسپرم در گرم بافت مجاري دفران و اپيديديم گروه شاهد 3.7±67.2 و 3.1±107.9 ميليون و در گروه آزمايش اول به ترتيب 2.9±45.0 و 4.9±67.3 ميليون بود. وزن اين مجاري در گروه شاهد به ترتيب 2.5±117.5 و 16.3±515 ميلي گرم و در گروه آزمايش اول 5.01±103.5 و 19.2±462.3 ميلي گرم بود. ميزان تستوسترون گروه شاهد و گروه آزمايش اول به ترتيب 0.4±2.11 و 0.28±0.8 ng.ml بود. اين نتايج نشان مي دهد كه مقادير فاكتورهاي توليد مثل در گروه آزمايش كاهش معني داري نسبت به گروه شاهد پيدا كرده است (P < 0.05). تفاوت معني داري بين مقادير متغيرها بين گروه شاهد و دو گروه آزمايش ديگر مشاهده نگرديد. اين بررسي نشان داد تزريق كلرور آلومينيوم در هسته كماني موش هاي صحرايي نر موجب كاهش تعداد اسپرم در بافت مجاري دفران، اپيديديم و كاهش ميزان تستوسترون سرم و وزن اين ارگان ها مي شود.